Czerwiec, to miesiąc w którym w historii wojen rozpoczynało się wiele kampanii. Tym razem członkowie naszej grupy przeprowadzili intensywne ćwiczenia zbliżone do realiów upalnego lata 1941 roku. Założeniem, które udało się nam z pełnym sukcesem osiągnąć było pokonanie dystansu 20 kilometrów z etatowym wyposażeniem drużyny piechoty. Chociaż w naszym hobby używamy replik broni to ich ciężar z każdym przebytym kilometrem zdawał się wzrastać, a skrzynki z amunicją do MG-34 wżynały się coraz bardziej w ręce amunicyjnych. Mimo to z każdym pojawieniem się w polu widzenia „nieprzyjaciela” drużyna błyskawicznie zajmował pozycje strzeleckie.
Trudy marszu, pęcherze na stopach i ogólne zmęczenie pozwoliło nam dać choć namiastkę wysiłku, jaki ponosili żołnierze piechoty w kampaniach polowych na europejskich frontach.

Przy okazji składamy podziękowania dla Piotra Klepackiego z GRH 63 p.p za użyczenie Maxima.

W dniach 4-6 grudnia w Gniewie odbyły się manewry wewnętrzne GRH Wiking.

Znakomite miejsce zakwaterowania, jakim jest zamek krzyżacki w Gniewie, dodawało manewrom niezwykłego klimatu. Sale dawnego dormitorium ze swoimi piętrowymi pryczami jak żywo przypominają wieloosobowe sypialnie koszarowe. Okoliczne tereny doskonale nadają się do pełnienia roli poligonu, co zostało przez nas wykorzystane. Po penetracji okolic wzgórza zamkowego w poszukiwaniu oddziałów nieprzyjaciela oddział wycofał się na teren zamku, z terenu którego prowadzono obserwację i ubezpieczenie okolicznej przeprawy przez rzekę. Czas ten został wykorzystany na odpoczynek i opatrzenie rannych, którzy zostali ostrzelani z przeciwległego brzegu. Krótkie, aczkolwiek intensywne zajęcia pozwoliły nam przećwiczyć musztrę a także działania polowe drużyny piechoty.

W nocy z 15 na 16 września 1939 r. we wsi Mużyłowice Narodowe kwaterowały jednostki pułku SS "Germania", dowództwo, artyleria oraz trzeci batalion tego pułku.
Miejscowość ta znajdowała się na linii natarcia 11. Karpackiej Dywizji Piechoty, kierującej się na odsiecz Lwowa. Około północy do wsi dotarli żołnierze 49. Pułku Piechoty pod dowództwem ppłk. Karola Hodały. Polacy przeprowadzili brawurowy atak na bagnety, w wyniku którego zaskoczeni esesmani ponieśli całkowitą klęskę.

W lipcu członkowie GRH Wiking oprócz swych manewrów grupowych wzięli udział w dwóch rekonstrukcjach historycznych w dość nietypowych dla siebie rolach, ponieważ odtwarzaliśmy jednostki Wehrmachtu z września 1939roku.
Pierwszą z nich był III Piknik Historyczny, podczas którego braliśmy udział w rekonstrukcji walk 35 Pułku Piechoty 1 września 1939 roku na umocnionej pozycji Rytel, w miejscowości Kęsowo, w okolicy schronu obronnego "Lisia góra".
Organizatorami pikniku historycznego byli: Stowarzyszenie Miłośników Artylerii i Militariów z Torunia, Urząd Gminy w Kęsowie oraz Stowarzyszenie na rzecz Rozwoju Kęsowa. Pod względem organizacyjnym przedsięwzięcie wsparte zostało przez Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia im. gen. J. Bema w Toruniu.

W dniach 04-06 lipca wzięliśmy udział w realizacji debiutanckiego filmu młodego, francuskiego reżysera Chrisa Fallconet.

Film ten powstaje pod roboczym tytułem 'Moja śpiąca wojenka', będącego artystyczną wizją zmagań partyzanckiego zwiadowcy z wojskami niemieckimi. Zdjęcia kręcone były na terenie toruńskich fortów oraz w plenerach pod Toruniem. Reżyser nie oszczędzał ani zawodowych aktorów, ani nas. Reszty dokonało palące lipcowe słońce.

Nie mniej jednak ostatecznie wrażenia więcej niż pozytywne, niebagatelne doświadczenie w obcowaniu z kamerą. Nie było łatwo sprostać wyobrażeniom młodego francuskiego filmowca o realiach wojny na terenach polskich, ale na szczęście gotowy był wysłuchać sugestii i wizji artystycznej stało się zadość, a i naszym rekonstruktorskim wymaganiom źle się nie działo.

Na zaproszenie Pilskiego Stowarzyszenia Historyczno - Fortyfikacyjnego "Przedmieście Piła", Wikingowie wzięli udział w inscenizacji "Maj 1945". Za towarzyszy broni mieliśmy "Pomeranię 1945", "503 Batalion czołgów ciężkich SS". Strona przeciwna wystawiła pokaźny oddział w rosyjskich mundurach, dobrze przygotowany do walki.

Na obszarze przyszłych walk stanął biwakiem oddział Waffen SS i toczyło się normalne życie obozowe: czyszczenie broni, przygotowywanie posiłków, uzupełnianie amunicji. Dowódcy naturalnie nie zapomnieli o wystawieniu posterunków zabezpieczających i wyznaczeniu pozycji dla broni ciężkiej.

W pewnym momencie z rozpoznania powrócił patrol grenadierów na transporterze opancerzonym. W czasie, gdy dowodzący patrolem składał meldunek o rozpoznanych siłach przeciwnika, ranni zostali odprowadzeni do punktu opatrunkowego, a załoga pojazdu uzupełniła paliwo i amunicję.